ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia ebmia
grafika
Wyszukiwarka:
Gwarantujemy doradztwo techniczne w zakresie mechaniki, automatyki i budowy maszyn. Szereg wykwalifikowanych doradców technicznych chętnie odpowie na każde pytanie, doradzi, jak wybrać i dopasować produkt do Państwa potrzeb. Wystarczy zadzwonić lub napisać, by rozwiać swoje wątpliwości.
bok_strzalka
Dysponujemy dużym stanem asortymentowym, dlatego towar dostępny w magazynie jest wysyłany w ciągu 24 godzin od zamówienia. Zasze dokładamy wszelkich starań, by możliwie jak najbardziej skrócić czas oczekiwania na zamówienie. Wszystkie nasze przesyłki zapewniają odpowiednią ochronę wysyłanego towaru oraz są ubezpieczone.
bok_strzalka
Towar dostępny z magazynu wysyłamy w ciągu 24 godzin, od momentu realizacji zamówienia.
bok_strzalka
Współpracujemy z najlepszymi dostawcami z branży automatyki i mechaniki, dlatego możemy zaoferować produkty najwyższej jakości w przystępnych cenach. Ponadto nasi doradcy techniczni oraz elektronicy posiadają dużą wiedzę na temat konstrukcji maszyn, systemów przesuwu liniowego, przeniesienia napêdu oraz obrabiarek CNC, zawsze służą pomocą w doborze odpowiednich części. Ciągle się rozwijamy i pragniem systematycznie podnosić jakość obsługi wszystkich klientów.
bok_strzalka
PayU
Rzetelna firma
TAX FREE

Informacje techniczne

Ocena: 4.75 / 5 (12 głosów)    Zaloguj się, aby ocenić.
Koło jest podzespołem mechanicznym, w którym ruch ślizgowy jest zastąpiony przez ruch toczny poprzez obrót wokół jego osi. Koło składa się z następujących elementów: bieżnik, wieniec, korpus koła, otwór i łożysko.

• Bieżnia
Bieżnia jest zewnętrzną powierzchnią koła, czyli częścią wchodzącą w kontakt z podłożem. Może ona być gładka lub posiadać nieregularną powierzchnię (bieżnik) zapewniającą lepszą przyczepność do podłoża.
• Wieniec
Wieniec (pas toczny) jest zewnętrznym pierścieniem koła. Wytwarzany jest z różnych materiałów i określa własności jezdne koła. Wieniec może być spajany z korpusem koła (wulkanizowany lub formowany wtryskowo), może też być zamocowany na nim mechanicznie.
• Korpus koła
Korpus koła jest elementem łączącym wieniec z otworem. Występuje w różnych kształtach i wytwarzany jest z różnych materiałów; może być pojedynczym elementem (monolit) lub składać się z kilku wzajemnie połączonych części.
• Otwór i łożysko kulkowe
Otwór jest środkową częścią koła, która mieści oś koła lub element toczny ułatwiający jego obrót (łożysko kulkowe, łożysko rolkowe, łożysko ślizgowe, itp.) Zależnie od konstrukcji i materiału wieńca, koła można podzielić na trzy grupy: koła z gumy, koła z poliuretanu i koła jednorodne (z twardym bieżnikiem).

Koła z gumy

Koło z gumy składa się z elastomeru wyprodukowanego z gumy naturalnej lub syntetycznej. Guma stosowana w kołach przemysłowych może być wulkanizowana lub formowana wtryskowo. Guma wulkanizowana: specjalne substancje mineralne i wypełniacze wulkanizacyjne dodane do gumy inicjują proces przemiany zwany „wulkanizacją”. W trakcie tego procesu, właściwości molekularne gumy przechodzą duże zmiany: „papkowaty” z początku procesu materiał umieszczany jest w formie, gdzie w miarę upływu czasu przekształca się w nietopliwy produkt, zachowując nadany mu kształt. Uzyskany pierścień jest mechanicznie mocowany na korpusie koła. Guma wulkanizowana posiada zwiększone własności elastyczne co pozwala stosować ją w kontakcie z różnymi rodzajami podłoży i przy dużym zakresie obciążeń. Właściwości fizyczno-mechaniczne gumy wulkanizowanej różnią się zależnie od jakości użytej gumy naturalnej lub syntetycznej, ilości i rodzaju dodanych substancji mineralnych i warunków w jakich proces wulkanizacji miał miejsce. Guma wtryskiwana: guma ta przechodzi chemiczny proces syntezy a zyskany materiał jest wtryskiwany do formy w której zamocowany jest korpus koła. Guma wtryskiwana utrzymuje swoją topliwość nawet po zakończonym procesie. Normalnie, właściwości elastyczne gumy wtryskiwanej są gorsze od gumy wulkanizowanej najwyższej jakości, jednakże są porównywalne do gum wulkanizowanych o średniej i niskiej jakości.

Do głównych fizyczno-mechanicznych parametrów określających jakość gumy należą (normy określające dany parametr zostały wymienione obok każdego z nich):
- twardość UNI EN ISO 868:1999; ASTM D 2240-2004
- gęstość właściwa UNI 7092:1972; ISO 2781:1988
- wytrzymałość na uderzenie UNI 7716:2000; ISO 4662:1986
- ścieralność UNI 9185:1988; DIN 53516:1987
- końcowa wytrzymałość na rozciąganie UNI 6065:2001; ISO 37:1994; ASTM D 412c-1998
- wydłużenie przy zerwaniu UNI 6065:2001; ISO 37:1994; ASTM D 412c-1998
- odporność na zerwanie UNI 4914:1987; ASTM D 624b-2000
- ściśliwość UNI ISO 815:2001

Parametry te są od siebie zależne, co oznacza że zmiana jednego z nich prowadzi do zmian w innych właściwościach (do pewnego stopnia). Twardość jest najłatwiejszym do określenia parametrem. Generalnie, zwiększona twardość zmniejsza elastyczność (wytrzymałość na uderzenia, rozciągliwość, ściśliwość) i obniża ogólną wydajność koła. Parametry takie jak odporność na zerwanie i ścieralność zależą natomiast od składu wulkanizowanej gumy, w mniejszym stopniu od twardości.

Koła z poliuretanu

Wieńce kół z poliuretanu składają się z elastomerów uzyskanych wyłącznie z syntezy surowców. Poliuretany to tworzywa uzyskane w trakcie reakcji polimeryzacji stymulowanej przez łączenie dwóch komponentów należących do dwóch różnych rodzin tworzyw (Di-Izocyjanianów i Polialkoholi), które zostały wcześniej podgrzane do temperatur utrzymujących je w stanie ciekłym ze stosunkowo niską lepkością. Generalnie, elastomery poliuretanowe nie zawierają żadnych dodatkowych substancji mineralnych. Taka reaktywna mieszanina jest odlewana lub wtryskiwana w gorące formy zawierające metalowe lub plastikowe wstawki (korpusy kół). Dzięki temperaturze formy wtryskowej i korpusu koła, reakcja polimeryzacji może być dokończona wewnątrz poliuretanu, gdzie poliuretan jest chemicznie łączony z substancją pokrywającą korpus koła.

Poliuretan odlewany nie jest topliwy, ma dobrą elastyczność przy średnio-wysokiej twardości, ściśliwości oraz wytrzymałości tocznej.

Poliuretan wtryskiwany jest topliwy nawet po odlewaniu; generalnie posiada mniejszą elastyczność ale większą twardość względem poliuretanu odlewanego.

Poniższe parametry stanowią część fizyczno-mechanicznych właściwości poliuretanu (dla definicji każdego parametru: patrz standardy wymienione obok):
- twardość UNI EN ISO 868:1999; ASTM D 2240-2004
- gęstość właściwa UNI 7092:1972; ISO 2781:1988
- wytrzymałość na uderzenie UNI 7716:2000; ISO 4662:1986
- ścieralność UNI 9185:1988; DIN 53516:1987
- końcowa wytrzymałość na rozciąganie UNI 6065:2001; ISO 37:1994; ASTM D 412c-1998
- wydłużenie przy zerwaniu UNI 6065:2001; ISO 37:1994; ASTM D 412c-1998
- odporność na zerwanie UNI 4914:1987; ASTM D 624b-2000
- ściśliwość UNI ISO 815:2001

Koła jednorodne (z zespoloną bieżnią)

W kołach jednorodnych, korpus koła i wieniec są wykonane z tego samego materiału. Właściwości fizyczno-mechaniczne zmienią się zależnie od zastosowanego materiału.

Obudowy

Obudowa jest częścią łączącą koło z urządzeniem. Większość kół potrzebuje obudowy do zamocowania na urządzeniu. Wyjątkiem są koła, których oś wbudowana jest w takie urządzenie. Rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje obudów: skrętne i stałe (nieobrotowe).

Obudowa skrętna

Obudowa skrętna w czasie zmiany kierunku obraca się wokół własnej (pionowej) osi. Oś koła jest niezależna od osi obudowy, co ułatwia manewrowanie sprzętem. „Manewrowość” oznacza łatwość z jaką sprzęt zmienia kierunek, a „kierunkowość” odnosi się do łatwości sprzętu do utrzymywania danego kierunku. Ograniczenie tych właściwości może nastąpić na skutek zbyt gwałtownej zmiany kierunku ruchu co owocuje „ślizganiem się” koła. Obudowy skrętne mogą być wyposażone w blokadę. Obudowy skrętne składają się z płyty montażowej, widelca, pierścienia łożyskowego, głowicy skrętnej, tulei osiowej i w razie potrzeby, uszczelki przeciwpyłowej.

• Płyta montażowa
Płyta montażowa służy do łączenia obudowy do sprzętu (4 otwory montażowe).

• Widelec
Widelec to element o charakterystycznym kształcie odwróconej litery „U”. Otwory, wywiercone u dołu, mieszczą oś koła, a głowica skrętna jest zamocowana u góry.

• Głowica skrętna
Głowica skrętna pozwala na obrót płyty montażowej na widelcu. Składa się z kul umieszczonych w pierścieniu łożyskowym (między płytą a widelcem), przesmarowanych w celu ochrony przed brudem, płynami i innymi agresywnymi czynnikami. Obciążenie obudowy skrętnej zależy od zastosowanego typu głowicy skrętnej.

• Tuleja osiowa
Tuleja osiowa łączy płytę montażową z pierścieniem łożyskowym. Dzięki niemu, płyta i łożysko tworzą jeden element, a widelec może obracać się wokół własnej osi. Tuleja może:
- być zamocowana w płycie poprzez wciśnięcie i zanitowanie po założeniu pozostałych części,
- być wciśnięta w płytę na gorąco i zblokowana nakrętką,
- składać się ze śruby i nakrętki.

• Uszczelka przeciwpyłowa
Uszczelka chroni zestaw obrotowy przed kurzem oraz innymi związkami o średniej i dużej ziarnistości.

Obudowa stała

Obudowa stała została zaprojektowana by utrzymywać ruch koła w określonym kierunku; gwarantuje to stabilność kierunku. Manewrowość sprzętu zależy natomiast od obudów skrętnych. Obudowa stała składa się z pojedynczej płyty stalowej ukształtowanej w formie widelca. Otwory pod szpilkę osiową koła są wywiercone u jej dołu, a otwory montażowe znajdują się u góry.





Obudowa skrętna z blokadą

Blokada jest urządzeniem pozwalającym na zablokowanie obrotu obudowy wokół własnej osi (osi skrętnej), obrotu koła oraz obrotu zestawu kołowego (koło + obudowa).









Szpilka osiowa

Szpilka osiowa łączy koło z obudową. Zazwyczaj składa się z gwintowanej szpilki z nakrętką, podkładek, rury i w razie potrzeby tulejek. Dla standardowych aplikacji, szpilka osiowa może być bezpośrednio zanitowana na widelcu.

Obiciążenia, tarcie oraz siły

Siły wprawiające koło w ruch powodują reakcje przeciwdziałające temu ruchowi.

Opór tarcia

Opór tarcia oznacza siłę powstającą między dwiema przesuwającymi się powierzchniami i przeciwstawną do kierunku tego ruchu. Siła ta zależy od typu powierzchni (materiału i gładkości) oraz od obciążenia działającego w kierunku prostopadłym do kierunku ruchu (Siła normalna).

gdzie: br = współczynnik tarcia N = siła normalna (lub obciążenie)
Jeśli dwa ciała są nieruchome, siła oporowa nazywana jest oporem statycznym i reprezentuje minimalną siłę potrzebną do wprawienia ich w ruch. Gdy dwa ciała są w względnym ruchu, siła mniejsza niż opór statyczny wystarcza do utrzymania stałej prędkości: określane jest to jako opór dynamiczny. Zarówno dla oporu statycznego jak i oporu dynamicznego współczynnik oporu wyznaczany jest doświadczalnie.

Opór toczenia

Opór toczenia jest generowany gdy dwa ciała przesuwają się bez ślizgania. Wyobraźmy sobie koło o promieniu r poddane obciążeniu N. Gdy koło zbliża się do punktu styku, materiał jest ściskany, a po jego minięciu wraca do pierwotnej postaci. Jeśli materiał wykorzystany do produkcji koła nie jest idealnie elastyczny, część energii potrzebnej do ściśnięcia jest tracona w późniejszej fazie powrotnej – tracona w formie ciepła dla przeciwdziałania
wewnętrznemu oporowi materiału. Jeśli myślimy w kategoriach sił, zamiast energii, możemy stwierdzić że rozkład ciśnienia w kontakcie z podłożem jest niesymetryczny względem osi działania siły N.

Siła pociągowa

Siła pociągowa to siła potrzebna do pokonania oporu wywołanego przez tarcie dwóch ślizgających lub toczących się ciał. W stosunku do oporu generowanego przez tarcie, siła pociągowa ma taką samą intensywność, ale przeciwny kierunek. Im niższa jest siła potrzebna do utrzymania sprzętu w ruchu, tym większej gładkości powierzchnia koła może być zastosowana. W przypadku koła przemieszczającego się po płaskiej powierzchni, siła pociągowa musi pokonać opór toczenia – powstający w czasie kontaktu koła z podłożem – i opór tarcia – powstający między otworem i szpilką osiową.

Wybór właściwego koła

Żaden produkt używany w warunkach do których nie został przeznaczony nie spełni wymagań użytkownika, a nawet może spowodować zniszczenie mienia lub zagrożenie zdrowia.

Oto kilka przykładów gdy zestawy kołowe i koła są używane niewłaściwie:
- używanie koła niedostosowanego do podłoża zniszczy jego wieniec i podłogę,
- wybór stałej obudowy do warunków, gdzie liczy się manewrowość utrudni w dużym stopniu
operowanie sprzętem,
- stosowanie obciążeń przekraczających dopuszczalne normy doprowadzi do awarii koła i
przedwczesnego zepsucia.

Dlatego więc, konieczna jest analiza techniczna warunków pracy. Po ocenie technicznej produktu powinno się wybrać najbardziej ekonomiczne rozwiązanie. Celem wykonania analizy technicznej sprzętu ruchomego jest zdefiniowanie warunków pracy i czynników zewnętrznych, które mogą mieć wpływ na pracę.

W celu dobrania odpowiedniego koła powinny zostać przeanalizowane następujące czynniki:
- rodzaj i własności podłoża (5.1)
- środowisko (5.2)
- rozmiar i typ ładunku (5.3)
- prędkość i rodzaj ruchu (5.4)
- manewrowość (5.5)
- wykresy (5.6)

Proces wyboru odpowiedniego koła można podzielić na trzy etapy:
Etap pierwszy: identyfikacja odpowiedniego koła na podstawie podłoża i środowiska pracy;
Etap drugi: obliczenie obciążalności dynamicznej, obciążenia statycznego oraz oporu tocznego
wymaganego dla konkretnej aplikacji i wyznaczenie dzięki tym wartościom średnicy koła;
Etap trzeci: identyfikacja właściwego wieńca i sprawdzenie obciążenia dynamicznego zestawu
kołowego (koło + obudowa).

Jeśli powyższe obliczenia dają różne wyniki w stosunku do tego samego koła i/lub zestawu kołowego, ostateczny wybór powinien być dokonany na bazie najbardziej ostrożnej kalkulacji.

• Obciążenie statyczne [N]
Obciążenie statyczne to maksymalne obciążenie stacjonarne (w bezruchu) jakie może wytrzymać koło bez jakichkolwiek stałych deformacji obniżających jego wydajność. Koło zamocowane na rzadko używanym sprzęcie i zazwyczaj pozostające w tej samej pozycji, jest traktowane jako obiekt podlegający obciążeniu statycznemu.

• Obciążenie dynamiczne
Wielkość obciążenia dynamicznego koła jest definiowana jako wartość (wyrażona w N) obciążenia maksymalnego przenoszonego przez koło zgodnie z ISO 22883:2004 I UNI EN 12532:2001, tak więc:
dla kół przemysłowych wymagane są badania w następujących warunkach:
- prędkość stała 1.1 m/s (4 km/h);
- pokonanie 500 przeszkód i 15000 obrotów średnicy;
- przeszkody o szerokości 100 mm i 5% średnicy dla kół z elastycznym wieńcem (twardość
do 90 wg Shore’a A) oraz 2,5% średnicy kół ze sztywnym wieńcem (twardość większa niż 90 wg
Shore’a A);
- temperatura 20ºC (tolerancja +/- 10ºC);
- praca przerywana (3 minuty pracy i 1 minuta bezruchu);
- podłoże gładkie, twarde i poziome.

• Obciążalność toczna
Obciążalność toczna to wartość (wyrażona w N) maksymalnego obciążenia przenoszonego przez każde pojedyncze koło przy stałej prędkości 4 km/h i sile pociągowej równej 50 N (z wyłączeniem startu). Wartość ta jest wyznaczana przez zastosowanie do 4-kołowego wózka siły pociągowej o wartości 200N i ustalenie maksymalnego przeniesionego obciążenia (w normalnych warunkach pracy). Zastosowana siła pociągowa równa 200N jest zgodna z międzynarodowymi standardami pracy do transportu wewnętrznego i jest ona postrzegana jako granica ludzkiej siły stosowanej przez dłuższe okresy czasu.

Rodzaj i właściwości podłoża

Właściwości podłoża oraz obecność przeszkód będą miały decydujący wpływ na dobór odpowiedniego koła. Są one również istotnym czynnikiem wpływającym na osiągi, sprawność i trwałość kół i zestawów kołowych. Szczególnej uwagi przy doborze wymagają podłoża nierówne oraz posiadające przeszkody. Zetknięcie się koła z przeszkodą generuje dodatkowy opór, którego wartość zależy od elastyczności bieżni koła. Energia generowana przy uderzeniu w przeszkodę pochłaniana jest w większym stopniu przez koła, których bieżnia jest elastyczna. Pozwala to na częściowe wytłumienie drgań przemieszczanego urządzenia przy nierównej powierzchni. Dla jednakowej nośności kół dobieranych do nierównego podłoża należy zawsze wybrać to o większej średnicy, ze względu na łatwość pokonywania nierówności. Czynnikami istotnymi przy doborze koła są też właściwości podłoża: substancje chemiczne i/lub organiczne, smary, chłodziwa czy opiłki pozostałe po pracy maszyn.

Podstawowymi typami podłoża są:
- kafelki,
- asfalt,
- wylewka pokryta żywicą
- wylewka surowa
- powierzchnie metalowe perforowane
- podłoża z opiłkami metali itp.

Podstawowe zestawienie typów podłoża i materiałów bieżni przedstawia poniższa tabela.

Środowisko

Dla prawidłowego doboru koła należy również ustalić, czy materiały z jakich jest ono wykonane są dostosowane do środowiska jego pracy. Najistotniejszymi czynnikami w tym zakresie są: właściwości chemiczne środowiska, temperatura, wilgotność, elektrostatyczność. Podstawowe własności eksploatacyjne są zamieszczone na stronach katalogowych poszczególnych kół.

Własności chemiczne środowiska
Z powodu dużej różnorodności agresywnych związków chemicznych występujących w środowisku pracy trudno jest operować pełną ich listą. Dlatego też poniżej określona została grupa podstawowych związków chemicznych, z jakimi koło może mieć kontakt:
- słabe kwasy (np. kwas borny, kwas siarkowy),
- silne kwasy (np. kwas solny, kwas azotowy),
- słabe zasady (np. roztwory alkaliczne),
- silne zasady (np. soda, soda kaustyczna),
- rozpuszczalniki (np. aceton, terpentyna),
- węglowodory (np. benzyna, olej, olej napędowy, oleje mineralne),
- alkohol (np. alkohol etylowy),
- słodka woda,
- słona woda,
- para nasycona.
Dlatego więc, wybierając koło należy pamiętać czy materiał składający się na wieniec, korpus koła, łożysko kulkowe i obudowę spełnia wymagania odpornościowe dla danego środowiska pracy. Szczególnie w sektorach przemysłu gdzie występuje woda, kwasy, zasady, para i inne agresywne czynniki. W środowiskach z dużymi ilościami olei, tłuszczy i węglowodorów zaleca się np. stosowanie kół z poliuretanu, a w środowiskach o dużym stopniu wilgotności i zasolenia należy stosować koła ze stali nierdzewnej.

Temperatura
Jeśli temperatura pracy różni się od standardowego zakresu temperatur wykazanego przez producenta, należy sprawdzić odporność materiałów z których wykonane jest koło. Stosuje się tą zasadę nie tylko w przypadku bieżnika i korpusu koła, ale dotyczy to także rodzaju użytego smaru (może zaistnieć potrzeba konsultacji z producentem). W tabeli poniżej przedstawiono orientacyjne współczynniki nośności dla poszczególnych typów kół zależnie od temperatury otoczenia.

Wykazane powyżej wartości odnoszą się do wydłużonego czasu pracy ciągłej kół (powyżej 30 minut) w wyszczególnionych zakresach temperatur otoczenia.

Wielkość i charakter obciążenia

Wielkość obciążenia jest wartością [N] osiąganą przez dodanie do wagi sprzętu (tara) wagi ładunku. Charakter ładunku (ciało stałe czy płyn) ma duże znaczenie przy obliczaniu obciążenia koła. Poniżej przedstawiono wzór na obliczenie obciążenia pojedynczego koła:

gdzie: Q = obciążenie pojedynczego koła (nośność koła) Pu = waga ładunku Pc = waga sprzętu (tara)
n = liczba kół stykających się z podłożem
CIAŁA STAŁE:
Dla ciał stałych, n = 3 dla sprzętu z czterema kołami (gdzie trzy z czterech kół są zawsze w kontakcie z podłożem).
PŁYNY:
Dla ciał ciekłych, n = 2 dla sprzętu z czterema kołami (gdzie dwa z czterech kół ma ewentualnie kontakt z  podłożem).

Szczególnej uwagi wymagają aplikacje będące częścią zautomatyzowanego bądź ciągłego procesu produkcyjnego. W takich przypadkach zaleca się założenie odpowiednich współczynników bezpieczeństwa.

Prędkość i rodzaj ruchu

Prędkość jaką osiąga sprzęt jest istotnym czynnikiem w doborze koła. Jeśli prędkość wynosi 0 lub użycie jest głównie statyczne, wystarczy porównać wymagane obciążenie z obciążeniem statycznym przedstawionym w katalogu dla każdego koła.

Jeśli prędkość jest różna od 0 to należy ustalić sposób wprawiania koła w ruch (rodzaj ruchu). Rodzaj ruchu określa „narzędzie” jakie jest używane do wywierania siły poruszającej obiekt. W przemyśle, „narzędzia” trakcyjne dzielimy na mechaniczne lub ręczne. Ruch manualny odnosi się do sytuacji gdzie siła jest wytwarzana przez jedną lub dwie osoby, natomiast ruch mechaniczny wytwarzany jest przez urządzenie mechaniczne z własnym napędem lub urządzenia holujące.

• Ruch manualny
W ruchu manualnym prędkość zazwyczaj jest mniejsza niż 4 km/h.
Wyboru koła pozwalającego operatorowi na przemieszczanie ładunku dokonuje się bazując na oporach toczenia koła, wyznaczanych przez następujący wzór:

gdzie: S = opory toczenia Pu = waga ładunku Pc = waga sprzętu transportującego (tara) n = liczba
kół (maksimum 4). Osiągnięta wartość powinna być porównana z obciążalnością toczną koła podaną w katalogu.

• Ruch mechaniczny z urządzeniami holującymi
Koło powinno być dobrane pod względem prędkości sprzętu. Wartość obciążenia dynamicznego odnosi się do prędkości nie większej niż 4 km/h (1.1 m/s). Jeśli prędkość jest większa niż 4 km/h, trzeba uwzględnić współczynnik korygujący do wartości ładunku ponieważ materiał z których składa się koło przechodzą chemiczno-fizyczne zmiany w czasie których ich właściwości zmniejszają się wraz ze zwiększającą się prędkością. W tabeli poniżej przedstawiono orientacyjne współczynniki nośności poszczególnych typów kół zależnie od prędkości.


• Ruch mechaniczny pokładowy
W urządzeniach z własnym napędem (sprzęt samobieżny), koła narażone są na szczególne obciążenia i naprężenia. W istocie, koła jezdne nie tylko podtrzymują ładunek, ale także muszą przenosić obciążenie
miejscowe. Dodatkowo, wieniec koła jest poddawany jeszcze większemu naprężeniu. W przypadku doboru kół i obudów dla sprzętu samobieżnego, muszą być wzięte pod uwagę następujące czynniki:
• typ łożyskowania zastosowanego w otworze koła (ślizgowe, toczne),
• pasowanie wałka/otworu,
• materiał otworu w stosunku do materiału wałka,
• częstotliwość ruszania i zatrzymywania w czasie pracy,
• zmiany kierunków,
• obecność chwilowych przeciążeń.
Przy tak dużej ilości czynników, sugerujemy skontaktowanie się z naszym Działem Technicznym w celu doboru optymalnego koła.

Manewrowość

Manewrowość sprzętu oznacza zdolność urządzenia do łatwego zmiany kierunku. Ograniczona przestrzeń w niektórych zakładach pracy lub kręte trasy łączące poszczególne działy mogą wymagać sprzętu o określonej manewrowości. Obudowy skrętne umożliwiają manewrowanie sprzętem i urządzeniami transportowymi. Im większe jest wzajemne przestawienie osi zestawu skrętnego (tj. dystans między osią obudowy i osią koła), tym łatwiejszy jest jego obrót. Jednakże, mimo że zapewnia to doskonałą manewrowość, nadmierne przestawienie może powodować drgania obudowy w czasie długich, prostych tras. Obudowy stałe nie pozwalają na zmianę kierunku, ale zapewniają kierunkowość. Obudowy stałe muszą być mocowane w ten sposób by były idealnie równolegle względem siebie. Najpopularniejsze zestawienia kół z odpowiednimi obudowami pokazane są w tabeli poniżej.

Wybór koła

Każdy z parametrów i właściwości przedstawionych w poprzednich akapitach są uwzględniane w kolejnych etapach wyboru koła.

Etap pierwszy
Typ koła odpowiedniego do danego podłoża wyznaczany jest w pierwszej kolejności. Wykres poniżej podsumowuje czynniki wpływające na wybór koła; „typ koła” oznacza: materiały z których wykonany jest wieniec i korpus koła; typ połączenia wieńca z korpusem koła; rodzaj łożyskowania.

Etap drugi
W drugim etapie określane są: objętość ładunku, obciążenie statyczne i gładkość wymagane przez określoną aplikację i konieczne do wyznaczenia średnicy.

Jedną z najważniejszych części tego etapu jest wyznaczenie obciążenia, które musi przenieść koło. Wykres poniżej wskazuje jakie należy wykonać obliczenia i jakie wartości wziąć pod uwagę, zależnie od warunków pracy. Przed sprawdzeniem, czy wyznaczone wartości nie są wyższe od wartości wykazanych w katalogu producenta muszą być określone wielkość i rodzaj ładunku oraz jego prędkość.

Jeśli obliczenia poszczególnych parametrów dają różne wyniki w stosunku do tego samego koła, finalny wybór musi być podjęty na bazie najbardziej surowego warunku.


Etap trzeci
W tym etapie dokonuje się wyboru właściwej obudowy. Punkt ten można podzielić na dwie części:
1. wybór obudowy obrotowej lub stałej, w zależności od potrzeby kierunkowości i manewrowości;
2. sprawdzenie zgodności między obciążeniem dynamicznym i oszacowanym obciążeniem koła i obudowy.
Tabela poniżej podsumowuje niektóre wskazówki do wyboru odpowiedniego koła zgodnie z cechami aplikacji.


DANE ORAZ RYSUNKI POCHODZĄ Z KATALOGU "Koła i zestawy kołowe" firmy Elesa+Ganter.
Zobacz również
 
Informacja o firmie

Akcesoria CNC Elżbieta Taraszkiewicz

ul. 1 Pułku Ułanów Krechowieckich 18
16-300 Augustów

Skontaktuj się: +48 730 35 35 35
E-mail: handlowy@ebmia.pl

  • baldor
  • bea
  • cx
  • elatech
  • elte
  • gates
  • hiwin
  • ina_fag
  • ktr
  • nsk
  • rw
  • sit
  • skf
  • stendalto
  • thk
  • spamel
  • optibelt
  • loctite
  • timken
  • chiorino
  • megadyne
  • flt
  • igus
  • fenes
  • apx
  • rocol
  • alutec
  • klingspor
  • teknomotor
  • leadshine
  • pafana
  • irwin
  • baildon
  • vtx
  • andre
  • bester
  • bosch
  • crc
  • dichtomatik
  • elesa
  • esab
  • fatek
  • helios
  • kress
  • lenze
  • lg
  • lincoln
  • mitutoyo
  • mean well
  • rocol
  • sandvik
  • stomil sanok
  • weintek
  • ypc
EBMiA.pl - Elementy Budowy Maszyn i Automatyki w ramach witryny używa cookies i podobne technologie w celu realizacji procesu zamówienia oraz zapewnienia usług na najwyższym poziomie. Jeśli kontynuujesz przeglądanie naszej witryny bez zmiany ustawień przeglądarki, przyjmujemy, że wyrażasz zgodę na użycie tych plików, które będą umieszczone w Twoim urządzeniu końcowym. Jednak zawsze możesz zmienić ustawienia przeglądarki decydujące o ich użyciu.
© Copyright 2009 - 2017 by EBMiA.pl
Wszystkie prawa zastrzeżone!!! Zakaz kopiowania materiałów bez zezwolenia.